پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی جامعه مهدوی 27173100 6 شماره2 (پیاپی12) 2025 09 23 An Analysis of the Impacts of "Matching" (Tatbiq-garayi) ‎the Signs of Reappearance on Beliefs and Social Behaviors ‎‎(Case Study: The "Mahdaviyat" Sect) واکاوی تأثیرات تطبیق‌گرایی علائم ظهور در باورها و رفتارهای اجتماعی ‏‏(مطالعۀ موردی گروه مهدویت)‏ 275 305 80134 10.22081/jm.2026.74824.1138 FA مهرداد ندرلو طلبه سطح چهار، گروه فرقه‌‌های انحرافی، مرکز تخصصی مهدویت، حوزهٔ علمیهٔ قم، قم، ایران (نویسنده مسئول).‏ حجت حیدری چراتی دکترای تاریخ اسلام، گروه فرق و جریان‌های انحرافی، مرکز تخصصی مهدویت، قم، ایران.‏ Journal Article 2026 05 25 In the mid-1990s, a group was formed in Tehran under the name "Mahdaviyat," claiming that the awaited <em>Khorasani</em> sign in Mahdist traditions referred to a person named Mohammad Hosseini Milani. The present research investigates the intellectual and social consequences of this group. The central issue of the research is how "matching" (the act of applying prophetic signs of the Reappearance to contemporary figures) can lead to ideological deviations and extreme behaviors in society. The research methodology is descriptive-analytical, utilizing a documentary approach and a case study. The findings demonstrate that by applying the signs of the Reappearance to himself and claiming deputyship, Milani undermined the status of the jurists, promoted false sanctity and the discourse of <em>takfir</em> (excommunication), and paved the way for sectarian violence and criminal acts. Ultimately, the research process proves that extreme "matching" is a serious threat to the epistemological health and social security of the Islamic community. در میان دهۀ 1370 گروهی با ادعای تطبیق نشانۀ خراسانی موعود در روایات مهدوی، بر شخصی به نام محمد حسینی میلانی، در تهران شکل گرفت که موسوم به گروه «مهدویت» شد. پژوهش حاضر به بررسی پیامدهای فکری و اجتماعی این گروه پرداخته است. مسئلۀ اصلی تحقیق آن است که چگونه تطبیق‌گرایی در نشانه‌های ظهور می‌تواند به انحرافات عقیدتی و رفتارهای افراطی در جامعه تبدیل شود. روش تحقیق، توصیفی - تحلیلی با رویکرد اسنادی و مطالعۀ موردی است. یافته‌ها نشان می‌دهد که میلانی با تطبیق نشانه‌های ظهور بر خویش و ادعای نیابت، ضمن تخریب جایگاه فقها، ترویج قداست کاذب و گفتمان تکفیر، زمینۀ بروز خشونت فرقه‌ای و اقدامات مجرمانه را فراهم کرد. در نهایت، روند پژوهش اثبات می‌کند که تطبیق‌گرایی افراطی تهدیدی جدی برای سلامت معرفتی و امنیت اجتماعی جامعۀ اسلامی است. https://jm.isca.ac.ir/article_80134_ca4a47b65e5eaea46fd9d70ce9afff49.pdf